Monthly Archives: Czerwiec 2016

Oczywiście nie jest dobrym rozwiązaniem każdorazowe wyładowanie na dziecku agresywnych uczuć wobec niego lub zezwolenie mu na skandaliczne zachowanie wobec rodziców. Ani jedno, ani drugie nie pomoże. Pomaga natomiast rodzicom zaakceptowanie własnej sporadycznie pojawiającej się agresji w stosunku do dziecka i porozmawianie z nim o tym na wesoło. Gdy matka czy ojciec od czasu do czasu powiedzą dziecku otwarcie, jak bardzo byli na niego rozwścieczeni, oczyści to atmosferę — szczególnie gdy do aż takiego gniewu nie było dpstatecznego powodu — a rozsądna szczerość ze strony rodziców na pewno nie odbije się niekorzystnie na zdyscyplinowaniu dziecka. Dobrze jest powiedzieć dziecku od czasu do czasu: „Wiem świetnie, jaką złość czujesz do mnie, gdy zmuszam cię do tego, czego nie lubisz”.

Drugi typ łagodnego lęku przed zaśnięciem polega na tym, że dwuletni malec nie protestuje wprawdzie wobec perspektywy pozostawienia go w pokoju, ale w chwilę potem pojawia się u boku rodziców. Jest na tyle sprytny, że stara się być w takich chwilach niezwykle przymilny, radośnie zagaduje rodziców i tuli się do nich, na co nie ma zbyt wiele czasu w ciągu dnia. W tej sytuacji ojcu i matce niezwykle trudno zdobyć się na stanowczość, ale powinni ją okazać i to natychmiast. W przeciwnym razie powtarzające się wyłażenie z łóżeczka doprowadzi do przykrej uporczywej wojny, ciągnącej się co wieczór godzinę lub nawet dłużej.

Gdy tego typu problem z zachowaniem dwulatka wymknął się całkowicie spod kontroli rodziców, zapytują oni czasami, czy nie można zamykać po prostu dziecinnego pokoju na klucz. Nie podoba mi się sam pomysł trzymania płaczącego przed zaśnięciem dziecka za zamkniętymi na klucz drzwiami. Mniej sprzeciwu budzi, moim zdaniem, przywiązanie do łóżka siatki, tak aby malec nie mógł z niego wyjść. W sklepie sportowym można kupić siatkę do gry w badmintona; jest ona wprawdzie za długa i za wąska, ale można przeciąć ją wszerz na dwie połowy i zszyć obydwa kawałki dłuższymi bokami. Silnym sznurkiem przywiązuje się ją do górnej poręczy łóżeczka od strony ściany i częściowo wzdłuż górnych poręczy w głowie i w nogach. Dziecko swobodnie wchodzi do łóżeczka, ponieważ przednia połowa siatki nie jest przywiązana. Na noc cały przód siatki przymocowujemy dokładnie przylepcami lub sznurami do sprężyn od spodu łóżka, gdzie dziecko nie może sięgnąć.

Dziecko potrafi wykorzystywać swój lęk w celu manipulowania rodzicami. Dziecko lgnie kurczowo do matki czy ojca, ponieważ powstaje u niego autentyczny lęk przed rozłąką. Gdy malec stwierdzi jednak, ie matka jest aż tak przejęta, iż w każdej sytuacji zrobi wszystko, by dodać mu otuęhy, wówczas zacznie być może używać lęku jako groźby. Niektóre trzylatki boją się zostać w przedszkolu, w związku z czym jedno z rodziców nie tylko przesiaduje w przedszkolu całymi dniami, ale przez cały czas stara się być blisko dziecka i dla dodania mu otuchy robi wszystko, o co ono poprosi. Łatwo zauważyć po jakimś czasie, że taki malec celowo manifestuje silny niepokój, ponieważ spodobało mu się manipulowanie rodzicami. Matka powinna mu w takiej sytuacji oświadczyć: ,,Widzę, że już dorosłeś i nie boisz się zostawać w przedszkolu. Podoba ci się natomiast robić ze mną co tylko chcesz. Nie widzę powodu, aby jutro zostać z tobą w przedszkolu.

Jąkanie się jest częste u dzieci między 2 a 3 rokiem życia. Nieustalono dokładnie, co leży u podłoża jąkania się, choć wiemy o tym zjawisku niemało. Często z pokolenia na pokolenie występuje w niektórych rodzinach i jest bardziej rozpowszechnione wśród chłopców. Stąd wniosek, że niektóre jednostki są do tego bardzie] skłonne. Próby przestawienia leworęcznego dziecka na praworęczność zbiegają się często z wystąpieniem jąkania. Ośrodek mózgu, który kontroluje mowę, jest usytuowany blisko ośrodka kontrolującego tę rękę, którą dana osoba głównie posługuje się. Zmuszając leworęczną osobę do przestawienia się na prawą rękę, wpływamy prawdopodobnie zaburzająco na ośrodek mowy.