Monthly Archives: Lipiec 2014

Postawione pytanie — jak pielęgnować „męskość” u chłopców i „kobiecość” u dziewczynek też jest zbyt trudne, aby odpowiedzieć na nie racjonalnie, gdyż pojęcia męskości i kobiecości znacznie się różnią w różnych społeczeństwach. Różniły się także w różnych epokach. Nawet w naszym współczesnym społe­czeństwie ulegają stałym zmianom. W XVIII w. w Anglii mężczyźni nosili koronkowe kołnierze i mankiety, i poruszali się nieco afektowanie, wywijając laseczkami o srebrnych gałkach. Na starożytnej Krecie kobiety o obnażonych piersiach walczyły z bykami na arenie.  W społeczeństwie epoki wiktoriańskiej kobiety mdlały na dźwięk prze­kleństwa lub grubiańskiego słowa wypowiadanego przez mężczyzn, a dzisiaj wiele kobiet używa takich słów

W różnych częściach świata zachowanie męż­czyzn i kobiet pracujących na roli — chód, mowa i gesty — zawsze były bardzo podobne u obu płci. Tak więc w każdym społeczeństwie inaczej naucza się tego, co jest zwane męskością i kobiecością. Większość członków przeszłych pokoleń uważała, że należy trzymać chłop­ców na ścieżce „męskości”, obdarzając ich „męskimi” zabawkami, „męskimi” pracami i „męskimi” ubiorami. Zachęcano chłopców do ukrywania uczucia bólu, strachu, smutku i zawstydzano ich, jeśli je ujawniali. Skłaniano chłopców do walki, jeśli ich ktoś zaczepił, zawodów sportowych i przygotowywania się do męskich zawodów w życiu dorosłym. 

Gloryfikowano konkurencję i sukcesy przyszłych karier i uczono chłopców choćby łagodnie lekceważyć tych wszy­stkich, którzy wybrali „niemęskie” zawody lub wykazywali „zniewieściałość” w zachowaniu. W przeszłości uważano, że dziewczynka powinna oczekiwać małżeństwa i macierzyństwa jako najwspanialszych ról kobiety i zachęcano ją do rozwijania uczuć opiekuńczych, a nie ambicji i ducha współzawodnictwa. W XX w. potężne siły zmieniły podejście i poglądy ludzi. Dwie wojny zagnały kobiety do przemysłu, w którym zaczęły sobie dobrze radzić, a to dało im poczucie finansowej i emocjonalnej niezależności.  Coraz bardziej zwięk­szająca się liczba zawodów technicznych, które nie wymagają siły fizycznej, także wyprowadziła kobiety z domu i zasiliła nimi szeregi siły roboczej.

Męż­czyźni musieli się przyzwyczaić do pracujących żon i nie odczuwać wstydu z tego powodu. Reklama nowych wyrobów, jak: samochody, wyposażenie kuchni różnych rodzajów, telewizory i urządzenia klimatyzacyjne sprawiła, że małżeństwa zapragnęły mieć większy dochód niż pensja mężów, i że nic nie stoi na przeszkodzie, aby matki i żony podjęły pracę. Członkinie Ruchu Wyzwolenia Kobiet od lat 70. protestowały przeciwko okrutnie niesprawiedliwym uprzedzeniom i dyskryminacji ich płci, które ciągle istniały. Podkreślały, że jest to wynik tego, że od dzieciństwa chłopców traktuje się inaczej i lepiej niż dziewczęta bez żadnych podstaw naukowych.