Post Icon

PROGRAMY TELEWIZYJNE DLA DZIECI

Oglądali niektóre z programów telewizyjnych dla dzieci, zwłaszcza w soboty rano. Rodzice ci stwierdzili, że odnaleźli wiele wartości w tym niezwykłym zajęciu. Wiedzieli co oglądały ich dzieci i stawiali weto wszelkiej przemocy. Stwierdzili, że nie sprawia im trudności prowadzenie naturalnej, pozbawionej krytyki roz­mowy na temat obejrzanych programów i podobnych tematów. Dzieci korzy­stały z okazji, aby zadać wiele pytań na temat nurtujących je problemów, a rodzicom wyjaśnianie ich sprawiało wiele przyjemności.Zobaczyli, że komentarze ich dzieci są zdumiewająco mądre i zabawne, a zwłaszcza sarkazm dotyczący reklam.  Rodziców zdumiało, że oglądanie nie­których programów sprawia im rzeczywistą przyjemność. 

Read User's Comments0
Post Icon

DZIECKO KIERUJE WSPÓLNYMI ZAJĘCIAMI

Z własnego doświadczenia wiem jednak, że często bywa to frustrujące dla obu pokoleń, jeśli wymagania rodzica są zbyt wysokie, jest on zbyt krytyczny lub dominujący. Zniszczyłem zabawę kolejką obu moim synom, gdyż budowałem wyposażenie daleko wykraczające poza ich stopień rozwoju, tworząc makiety torów, które były dla nich zbyt skomplikowane, i stale dyrygując ich pracą. Trzeba umieć pozwolić dziecku pokierować wspólnymi zajęciami. Nawet jeśli zajmując się wspólnym hobby macie inne pomysły, to musicie mieć tyle taktu, aby nie były one aż tak wymyślne, że dziecko poczuje się zawstydzone ubóstwem swoich.

Read User's Comments0
Post Icon

WSPÓLNE WYCIECZKI I PIKNIKI

Zanim jednak ojciec wyda mnóstwo pieniędzy i czasu na coś takiego, powinien raz czy dwa sprawdzić, czy dziecko lub dzieci są już wystarczająco duże. Może się przekonać, co mnie zdarzyło się z moimi synami, że dziecko na meczu może się bardziej interesować napojami i upominkami niż grą; wszystko będzie w porządku, jeśli się ojciec nie zdenerwuje. Dziecko zabrane na ryby może zechcieć budować tamę. Na pikniku może chcieć rzucić jedzenie ptakom lub wiewiórkom. Wycieczki powinny być zabawą dla wszystkich, w przeciwnym bowiem razie są pomyłką. Czasami lepiej bywa, jeśli zarówno ojciec, jak i syn zabiorą przyjaciół, aby się dobrze bawić i robić to, na co mają ochotę. 

Read User's Comments0
Post Icon

KURSY Z ZAKRESU ROZWOJU

Jednak większość z nas wchodzi w rodzicielstwo z brzemieniem wątpliwości, czy jesteśmy wystarczająco mądrzy, aby wychować dziecko. Wątpliwości częściowo biorą się z naszego wykształcenia, że przychodzimy na świat jako ignoranci, a uczymy się uczęszczając do szkoły. Jeśli się nie będziemy uczyć, to będziemy oblewać egzaminy. Większość z nas uczęszczała na kursy z zakresu rozwoju dziecka, na których uczyliśmy się o fazach roz­woju, a nie o przewijaniu, karmieniu, płaczu i wymiotach. Wątpliwości biorą się z nałykania się pychologii — kursów, czytania książek, artykułów — i przekonania, że tylko profesjonaliści i eksperci znają wszystkie odpowiedzi. 

Read User's Comments0
Post Icon

POMOC PRZYCHODNI RODZINNEJ

Warto jest zapewnić sobie i dziecku pomoc przychodni rodzinnej, agencji, która specjalizuje się w urazach na tle seksualnym, lub agencji społecznej zajmującej się sprawami rodzinnymi. Dalekosiężnym rozwiązaniem wszelkiego rodzaju przemocy wobec dziecka, łącznie z wykorzystywaniem seksualnym, jest wychowywanie przyszłych poko­leń w takiej atmosferze, aby wyrastały na lepszych dorosłych — rodziców, nauczycieli i ludzi — niż ci, którzy żyją obecnie. Innymi słowy — w świecie, w którym jest mniej niż obecnie przemocy w stosunku do dorosłych i dzieci. Powinniśmy wierzyć, że możemy stać się lepszym społeczeństwem, jeśli będzie­my zdawać sobie sprawę z problemów i pracować nad nimi. Wszystkie szkoły muszą być miejscami tak przyjacielskimi i twórczymi, jak najlepsze z tych, które widziałem. Wszyscy powinniśmy się oduczyć kar ciele­snych. Powinniśmy się domagać inspirujących programów telewizyjnych i fil­mów zamiast tych, które demonstrują sceny przemocy. Powinniśmy mieć lepszą służbę społeczną, aby uratować te dzieci, które są obecnie zaniedbywane i bite, aby takie wzorce zachowań nie przechodziły na następne pokolenia.

Read User's Comments0
Post Icon

RODZICE PO TRZYDZIESTCE

Nie twierdzę, że kariera zawodowa najpierw, a później rodzenie dzieci bywają najlepsze dla wszystkich kobiet. Znam jednak wiele takich, dla których okazało się to najlepszym wyjściem. Pasuje to także do najnowszych tendencji od­suwania małżeństwa do późnych, dwudziestych lat życia. Rodzice po trzydziestce czują się bezpieczniejsi w swojej dorosłości. Nie są tak bardzo nakierowani na siebie. Wiedzą i czują, czym jest dziecko i czego ono potrzebuje. Nie chciałbym tak bardzo podkreślić różnic między rodzicami po dwudzie­stce i trzydziestce, aby nie zniechęcać tych par, które chcą mieć dziecko w wie­ku dwudziestu kilku lat. Chciałbym tylko zmienić pogląd, że dwadzieścia kilka lat zawsze jest lepsze.

Read User's Comments0
Post Icon

Wyimaginowane lęki

Wyimaginowane lęki są częste w tym wieku. W poprzednich partiach , książki omawialiśmy różnego typu lęki typowe dla określonego wieku.
U dziecka 3- i 4-letniego pojawiają się wcale nierzadko nowego typu . lęki — dziecko boi się ciemności, psów, jadących na sygnale samochodów strażackich, śmierci, kalek. Wyobraźnia u dziecka rozwinęła się na tyle, że malec potrafi niejako wejść w cudzą skórę, wczuć się w sytuację dla niego obcą i przedstawić sobie niezwykle żywo niebezpieczeństwa, z jakimi nigdy dotąd się nie zetknął. Jest ciekawy wszystkiego. Docieka nie tylko przyczyny tego, co obserwuje, ale pragnie także wiedzieć, co i w jaki Sposób dotyczy jego samego. Gdy posłyszy wzmiankę o śmierci, natychmiast chce się dowiedzieć, có znaczy umierać, a jak tylko niejasno chwyci, w czym rzecz, zadaje pytanie: „Czy ja też muszę umrzeć?”

Read User's Comments0
Post Icon

Poczucie własnej wartości jako dziewczynka jako kobieta

Dziewczynka także potrzebuje towarzystwa ojca. Każdy rózumie, że chłopiec potrzebuje ojca, by móc się na nim wzorować, ale wiele osób nie uświadamia sobie, jak ważny jest on w życiu dziewczynki, jeśli może ona mieć z nim dobry i serdeczny kontakt. Córka nie wzoruje się na nim wiernie, ale nabiera poczucia własnej wartości jako dziewczynka jako kobieta, jeśli zyskuje jego aprobatę. Aby nie czuć się czymś gorszym od chłopców, powinna wiedzieć, że  ojciec zabierze ją chętnie na gry sportowe, łowienie ryb i kemping, na mecz piłki nożnej, jeśli tylko będzie miała na to óchotę. W dziewczynce rośnie pewność siebie, gdy czuje ze strony ojca zainteresowanie jej zajęciami, osiągnięciami, poglądami i ambicjami. Później, kiedy zacznie chodzić z chłopcami, ojciec powinien być dla niej miły, nawet jeśli po cichu uważa, że stać ją na lepszych chłopaków. Ucząc się doceniać w ojcu typowo męskie cechy, dziewczynka przygotowuje się do dorosłego życia w świecie, który w połowie składa się z mężczyzn. Na charakter jej przyjaźni z chłopcami i później z mężczyznami, na typ mężczyzny, w którym się ostatecznie zakocha, na ukształtowanie się określonego modelu małżeństwa — na wszystko to wpływa rodzaj kontaktu, jaki miała z ojcem w okresie całego dzieciństwa.

Read User's Comments0
Post Icon

Dziecko i basen

Wiele osób od najmłodszych lat zabiera dziecko na basen. I od najmłodszych lat uczy go oswajać się z wodą i pływać. Takie małe dziecko może i za wiele nie rozumie, aczkolwiek w późniejszym czasie nie będzie się bał wody, będzie wiedział jak ma się zachować w określonej sytuacji. Dziecko im wcześniej będzie chodziło na basen tym lepiej. Woda wpływa w odpowiedni sposób na jego rozwój. Basen jest także bardzo dobrym miejscem dla dziecka starszego, które bardzo świetnie się bawi na takim basenie. Oczywiście niejednokrotnie bardzo mocno płacze kiedy musi wrócić do domu, aczkolwiek na to się już niestety nic nie poradzi. Wiadomo doskonale, ze wszystko co dobre równie szybko się kończy. Dlatego też każdy z nas musi także zrozumieć dziecko, które cierpi kiedy kończy się jego uciecha. Basen ponadto jest odpowiednim miejscem niż jezioro, które ma w swej wodzie bardzo dużo zarazków i powoduje różnego rodzaju uczulenia czy też choroby. Oczywiście każdy jednak ma swoje zdanie na ten temat i jest ono na pewno różne od innych osób.

Tags: ,

Read User's Comments0
Post Icon

Nastolatkowie i rodzina

Nastolatkowie nie przykładają zbyt wielkiej wagi do rodziny. Niejednokrotnie więc nie słuchają rodziców, z rodzeństwem się kłócą, taka to dla nich jest normalność. Jednakże czy tak powinno być? Ktoś mądry powiedział, śpieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą. W tym stwierdzeniu jest naprawdę wiele prawdy. Niejednokrotnie każdy z nas doskonale zdaje sobie sprawę z tego, że nie potrzebnie kłóci się z kimś bliskim, bo w ten sposób traci cenny czas, który mógłby poświęcić na przykład na porozmawianie na różne inne tematy. Przecież mamy o czym rozmawiać z bliskimi. Nie może być takiej sytuacji, że będziemy się na nich wiecznie obrażać. Nie o to przecież chodzi. Każdy z nas potrzebuje rodziny i taki nastolatek powinien to zrozumieć. Przecież do kogo się zwróci kiedy będzie miał jakieś problemy. Wiadomo, że najprędzej taką pomoc i wsparcie uzyska od rodziny. Rodzina w końcu po to przecież jest. Nastolatkowie jednak tak nie uważają. Dla nich liczą się imprezki, zabawa, przyjaciele. Rodzinę spychają na boczny tor.

Tags: ,

Read User's Comments0
Post Icon

UKRYWANIE WŁASNEJ PEWNOŚCI SIEBIE

Kiedy ojciec robi wielką sprawę z różnych zabawek, ubrań czy zajęć syna lub córki, oznacza to przede wszystkim, iż pragnie ukryć własny brak pewności — świadomie lub nie — co do własnej męskości. Pamiętam wciąż, jak w 1936 r. mój własny syn, który miał wtedy 3 lata, zażądał lalki. Moja żona uznała, że powinniśmy mu ją kupić, a ja z trwożliwym oburzeniem krzyknąłem: „nie!” Wszyscy mężczyźni wykazują jakiś stopień niepewności co do swojej męskości, jednak europejscy socjolodzy odkryli, że obawa przed posądzeniem o kobie­cość lub skłonności homoseksualne jest szczególnie silna w Stanach Zjednoczo­nych. 

Read User's Comments0
Post Icon

PŁEĆ W SENSIE DOBREGO SAMOPOCZUCIA OSOBY

Przypomi­nam sobie złośliwe przygany feministek za to, że w pierwszych wydaniach książki „Dziecko. Pielęgnowanie i wychowanie” stwierdziłem, iż ojciec, który chce wyrazić pochwałę córki, powinien pochwalić jej sukienkę lub ciasteczka, które sama upiekła! Obecnie uważam, że nieważne jest podkreślanie różnic między płciami w od­niesieniu do ubioru, zabawek czy obowiązków, choć identyfikacja z własną płcią jest psychologicznie istotna w sensie dobrego samopoczucia danej osoby we własnej płci. I rzeczywiście czasami podkreślanie tych różnic bywa de­prymujące. Dziewczęta i chłopcy zyskują poczucie bycia kobietą czy mężczyzną głównie przez udaną identyfikację z matką lub ojcem, a także w wyniku różnic hormonalnych i odrębności fizycznych.

Read User's Comments0
Post Icon

UWOLNIENIE SIĘ PŁCI

Kobiety uznano za ograniczone w swoich możliwościach i zepchnięto do roli wyłącznie biernej. Natomiast mężczyźni czuli potrzebę bycia agresywnymi i lek­ceważącymi swoje uczucia. Obie płci czują potrzebę uwolnienia się od tego. Dawno temu psychiatrzy zrozumieli wagę właściwej identyfikacji męskiej lub żeńskiej pracując z nieszczęśliwymi jednostkami, które mimo racjonalnej wiedzy swojej przynależności do określonej płci, miały mieszane uczucia wobec bycia kobietą czy mężczyzną, chciały przynależeć do płci przeciwnej, czy też rzeczywi­ście ubierały się i zachowywały tak, jakby należały do płci przeciwnej. Kiedyś sądziłem, że ojciec z natury rzeczy pomaga chłopcu w wytworzeniu silnej identyfikacji z płcią męską, kupując mu samochodziki i pistolety, zlecając pracę w ogrodzie lub w garażu, omawiając z nim mecze piłkarskie, a dziew­czynce kupując lalki i rozmawiając z nią o całkiem innych sprawach.

Read User's Comments0
Post Icon

STEREOTYP MĘŻCZYZNY I KOBIETY

Ponadto mężczyźni i chłopcy (przynajmniej w przeszłości) odczuwali stałą presję, aby zachowywali się standardowo po „męsku”, czy się im to podobało, czy nie. Nigdy nie próbowali okazywać strachu czy płakać, ubierali się wyłącz­nie w przyjętym stylu, unikali zawodów, hobby i zajęć uważanych za „bab­skie”. Jako dorośli większość z nich odczuwała przemożną chęć osiągania za wszelką cenę wyższych stanowisk, lepszych pensji, ubrań, domów i podniesienia życia rodzin na najwyższy poziom, który leżał w ich zasięgu. Innymi słowy mężczyźni też padli ofiarą stereotypu płci — narzuconych sobie, całkowicie odmiennych wzorców. Stereotyp mężczyzny i kobiety to tylko dwie strony tego samego medalu.

Read User's Comments0
Post Icon

PODNIESIENIE POZIOMU WŁASNEJ ŚWIADOMOŚCI

Wyższość, którą przypisuje sobie tak wielu chłopców i mężczyzn, może się im wydawać korzyścią. W rzeczywistości nie jest żadną korzyścią. Mężczyźni, których nie zainspirowano do podniesienia poziomu własnej świadomości, są tylko dziecinnymi osobnikami starającymi się hałaśliwie podtrzymać swoje peł­ne niepewności ego. Uparcie głosząc wyższość własnej płci wyrządzają także psychologiczną krzywdę samym sobie. Pozowanie przez całe życie, spory z kobietami, czas spędzany na martwieniu się, czy obdarza się ich szacunkiem należnym stanowisku, wszystko to nieustan­nie pozbawia ich energii emocjonalnej, którą mogliby wykorzystać na bardziej konstruktywne, twórcze i przyjemne cele. Takim mężczyznom zwykle nie udają się związki z kobietami, gdyż nie potrafią ułożyć sobie z nimi stosunków opartych na wzajemnym szacunku i demokratycznej równości.

Read User's Comments0
Post Icon

WIARA WE WŁASNE SIŁY

Mówi się, że dziewczynki powinny bawić się lalkami, a chłopcy samochodami, dziewczęta powinny nosić ładne sukienki, a chłopcy niewymyślne, chłopięce ubiory, chłopcy powinni grabić liście i po­rządkować garaże, a dziewczęta pomagać w domu. Nie ma w tych poglądach niczego specjalnie nieprawdziwego. Jednak gromadzenie się setek takich dy­skryminacyjnych stwierdzeń wbijanych do głów chłopców i dziewcząt przeko­nuje ich w czasie, gdy dorosną, że obie płci różnią się tak, jak dwa różne gatunki i że płeć żeńska jest gorsza. Słyszy się ludzi mówiących: „Kobiety są gorszymi matematykami i fizykami”, „Kobiety są gorszymi kierowcami”. Te uogólnienia nie mają podstaw naukowych i odzierają kobiety z wiary we własne siły. 

Read User's Comments0
Post Icon

POWÓD DYSKRYMINACJI

Rozpocząłem od stwierdzenia, że kobiety są ciągle silnie dyskryminowane bez jakiegokolwiek sensownego powodu. Dyskryminację tę buduje się w nas krok po kroku od wczesnego dzieciństwa. W czytywanych książkach chłopcy miewają przygody, a dziewczynki siedzą w domu lub są wyłącznie widzami. Troskliwi rodzice mówią dziewczętom, że są fizycznie słabe i nie powinny wspinać się na drzewa czy dachy garaży. Są one wyśmiewane przez zazdrosnych i niepewnych swego chłopców, że nie potrafią szybko biegać czy rzucać piłką, niezależnie od stanu faktycznego. Miesiącz­kowanie, jeśli zachowanie nauczycieli i rodziców jest pozbawione taktu, wydaje się następnym dowodem niższości

Read User's Comments0
Post Icon

BALET- DLA KOBIET I MĘŻCZYZN

Weźmy za przykład balet. W przeszłości w Stanach Zjednoczonych nie aprobowano takiego zawodu u chłopców z niektórych rodzin, gdyż uważano go za niemęski. (Dawno temu, kiedy po raz pierwszy przyjechał do nas balet radziecki, ze zdumieniem stwierdziłem, że młodzi radzieccy tancerze nie wyka­zują żadnych cech zniewieściałości. Niektórzy z nich byli potężni, jak piłkarze, a ich zachowanie nawet w najmniejszym stopniu nie było „niemęskie”). Powie­działbym, że jeśli chłopiec marzy o karierze tancerza baletowego, to trzeba mu pozwolić nim zostać.  Niczego dobrego nie osiągnie się wyszydzając jego prag­nienia. Nie zmieni to ani jego osobowości, ani jego zainteresowań na bardziej „męskie”. Najwyżej będzie się czuć źle, niepewnie i nie sprawdzi się w żadnym zawodzie, który ostatecznie wybierze.

Read User's Comments0
Post Icon

MIESZANINA IDENTYFIKACJI

Z kolei kobiety, które pielęgnują silnie uwodzicielską „kobiecość” w sposobie ubierania się i zachowania, przy bliższym poznaniu ujawniają wrogie nastawie­nie do mężczyzn. Ta mieszanina identyfikacji u chłopców i dziewcząt jest różna u poszczegól­nych jednostek. Od subtelnych związków każdego dziecka z ojcem i matką, a także stosunku rodziców do każdego swojego dziecka będzie zależało, jaka będzie ta szczególna mieszanina w poszczególnych przypadkach. Działa bo­wiem wiele rodzajów postaw, emocji, interakcji i wpływów — podziw, lęk, rywalizacja, zazdrość, ambicje i tęsknoty. Każda jednostka w życiu dorosłym może być niezwykle twórcza, jeśli on czy ona akceptują swoją mieszaninę identyfikacji niezależnie od tego, jaka ona jest.

Read User's Comments0